Giriş
Eski Türk halklarının cenaze ritüelleri, onların ölüm ve ahiret anlayışını ortaya koymaktadır. Bu karmaşık uygulamalar, ölenin ruhlar dünyasına geçişini sağlamayı ve yaşayanlarla ölüler arasındaki uyumu korumayı amaçlıyordu.
Cesedin Hazırlanması
Ölen kişi büyük özenle hazırlanırdı. Ceset yıkanır ve en güzel elbiseleri giydirilirdi. Önemli kişiler için koruyucu sembollerle süslenmiş özel cenaze giysileri yapılırdı.
Ölenin gözleri kapatılır ve bazen kötü ruhların bedene girmesini önlemek için ağzı kapatılırdı.
Cenaze Sunuları
Eski Türkler, ölenin diğer dünyada eşyalarına ihtiyaç duyacağına inanırdı. Atlar, silahlar, mücevherler ve yiyecekler cesede eşlik ederdi. Kağanlar için at ve bazen hizmetçi kurbanları yapılırdı.
Bu sunular ölenin sosyal statüsüne göre değişirdi. Bir savaşçı silahlarını ve atını götürürken, bir kadına mücevherleri ve ev eşyaları eşlik ederdi.
Kurganlar
Türk mezarları genellikle kurgan şeklini alırdı, bunlar toprak ve taştan yapılmış tümülüslerdi. Bu yapılar yüksek rütbeli kişiler için etkileyici boyutlara ulaşabilirdi.
İçeride, genellikle kozmolojik ilkelere göre yönlendirilmiş bir cenaze odası düzenlenirdi. Giriş genellikle doğuya, doğan güneşe bakardı.
Balballar
Belirgin bir uygulama, mezarın yakınına dizilmiş taş dikilitaşlar olan balbalların dikilmesiydi. Bu taşlar ölenin savaşta yendiği düşmanları temsil ediyordu. Bir savaşçı ne kadar yiğit olmuşsa, balbalları o kadar çok olurdu.
Bazı dikilitaşlar, ölenin güç simgeleriyle birlikte kendisini gösteren oyma insan temsilleri içeriyordu.
Törenler
Yas birkaç gün sürer ve ritüel ağıtlar içerirdi. Yakın akrabalar acı işareti olarak yüzlerini çizer ve saçlarını keserlerdi. Ölenin kahramanlıklarını hatırlatan cenaze şarkıları söylenirdi.
Bir cenaze ziyafeti (yuğ) topluluğu bir araya getirirdi. Ölenin onuruna at yarışları ve yarışmalar düzenlenebilirdi.
Ahirete Yolculuk
Türkler, ölenin ruhunun Erlik'in yeraltı dünyasına veya Tengri'nin göğüne ulaşmak için zorlu bir yolculuk yapması gerektiğine inanırdı. Şaman bu yolculukta ruha rehberlik etmede çok önemli bir rol oynardı.
Definden sonra ruha yardım etmek ve yaşayanları rahatsız etmek için geri dönmesini önlemek için düzenli olarak ritüeller yapılırdı.
Kaynaklar
- Jean-Paul Roux, "La mort chez les peuples altaïques anciens et médiévaux", Adrien-Maisonneuve, 1963
- Abdülkadir İnan, "Tarihte ve Bugün Şamanizm", Türk Tarih Kurumu, 1954
- Thomas T. Allsen, "Commodity and Exchange in the Mongol Empire", Cambridge, 1997